Şizofren ruhlu profesyoneller

 "Çok başarılı" bir akademisyen grubu var. Herşeye ve herkese eşit mesafede yaklaşan insanlardan oluşuyor bu grup. Herkese gülümsüyor bunlar, hep iltifatkar davranıyor, nezaketten kırılıyor, "ben de sendenim" duygusu yaratıyor, hoşa gidiyor.

Bilgileri, fikirleri var bunların, boş değiller. O yüzden kendi fikri olmaksızın herkese yakın olmaya çalışarak bir yerlere tutunan sünger kafalı akademisyen profiline göre daha tehlikeliler.

Niye daha tehlikeliler? Çünkü kapasitesi var bunların, kafaları çalışıyor, ama uyuyor görüntüsü vererek başkalarını uyutuyorlar. 

Tepki vermek için suların durulduğu, kendi çıkarlarını ihlal etmeyecek durumları bekliyorlar. Herkesle iyi geçinerek, her doğru her yerde söylenmez fikrini içselleştirerek, konuşmaları gereken, başkalarının çıkarlarını korumak adına insiyatif almaları yerlerde susarak, süt liman hallerde durduk yere ortalığı kasıp kavurarak başarıdan başarıya koşuyorlar. 

Beyinlerinin arkasında dolaşan fikirlerini olaydan, durumdan kopuk öğrencilerine ders kapsamında anlatıyorlar. Derste sesleri havada çınlıyor, "olmaaaz" diyorlar, "bu böyle yapılamaaazz, yanlıştıır!" Öğrencileri onların ne kadar güçlü ve kendinden emin olduğunu görüyor, özeniyor, heyecanlanıyor, "belki bir gün ben de onun gibi olurum" diyor içlerinden. 

Şizofren ruhlu profesyoneller. Tedbirsiz ama kendine güvenliler. Sahnede oynar gibi oynuyorlar.Türk literatürüne isimlerini altın harflerle yazdırıyor,  yurt içinde ve yurt dışında verilen ödüllerin muhattabı oluyorlar. 

Doğruya doğru, yanlışa yanlış diyen, her koşulda akademik çalışmasını birilerinin gözüne girmek için değil samimiyetle yapan, sorumlu davranan, olaylara, durumlara açıkça taraf olan, tavrını koyan grubun mensupları ise kısa zamanda tekmeyi yiyor, gözden düşüyor, diğerleri gibi çevrelerini genişletip popüler olamadıklarından zaman içinde kaynakçalarda yitip gidiyorlar. 

Burcina